» » » Szanujący rodzice, szanujące dzieci

Szanujący rodzice, szanujące dzieci

Sura Hart, Victoria Kindle Hodson

Jak zmienić rodzinne konflikty we współdziałanie?

Ta niezwykle ważna, ale i bardzo praktyczna książka nauczy cię, jak naprawdę przygotować dziecko do życia w świecie.

Marshall B. Rosenberg, twórca Porozumienia Bez Przemocy(NVC) – książka zawiera przedmowę jego autorstwa.

Książka Sury Hart i Victorii Kindle Hodson, doświadczonych trenerek Porozumienia bez Przemocy (Nonvilent Communication – NVC), to pozycja dla rodziców gotowych zmieniać swój sposób myślenia, działania i słuchania.

Jest ona świetnym wprowadzeniem do komunikacji empatycznej z dzieckiem, która pomaga w rozwiązywaniu konfliktów i wspiera współdziałanie wszystkich członków rodziny. Może stanowić pomoc dla rodziców i dzieci, szukających wyjścia z błędnego koła wzajemnej krytyki, nieporozumień i niezaspokojonych potrzeb.

Na tej stronie książka dostępna jest tylko w formie elektronicznej

Aby kupić książkę tradycyjną (papierową) przejdź do naszego sklepu na Allegro

26,00 

Wyczyść zaznaczenie
SKU: brak Kategoria: Tag:

Metryka • Rekomendacje • Cytaty

Metryka książki

Sura Hart, Victoria Kindle Hodson, Szanujący rodzice, szanujące dzieci. Jak zmienić rodzinne konflikty we współdziałanie?

Tytuł oryginalny: Respectful Parents, Respectful Kids. 7 Keys to Turn Family Conflict into Co-operation

Tłumaczenie: Dariusz Syska

  • © Wydawnictwo MiND
  • Podkowa Leśna 2012
  • Wydanie I
  • 256 stron, oprawa miękka, 135 x 210 mm
  • ISBN 978-83-62445-23-3 (książka papierowa)
  • ISBN 978-83-62445-24-0 (e-book)

Rekomendacje, opinie

Autorki tej bardzo potrzebnej polskim rodzicom książki, doświadczone trenerki NVC, pokazują, na czym polega pełna wzajemnego szacunku relacja z dziećmi. Oprócz pytań skłaniających do refleksji przekazują mnóstwo prostych wskazówek i zabaw, które pomagają budować kontakt i bezpieczeństwo w domu, o jakim każdy marzy.

Zofia Aleksandra Żuczkowska, trenerka Porozumienia bez Przemocy

Niniejsza książka przynosi nowe rozumienie dziecięcego zachowania i nowy sposób reagowania na nie. Jeśli użyjesz przedstawionych w niej narzędzi, zbudujesz mocną podstawę zaufania w relacjach z dzieckiem.

Marshall B. Rosenberg, twórca Porozumienia Bez Przemocy(NVC)

Cytaty z książki Szanujący rodzice, szanujące dzieci

Wielkim wyzwaniem dla szanujących rodziców jest poradzenie sobie z cierpieniem, które wynosimy z przeszłości, w szczególności tym, którego doświadczyliśmy w dzieciństwie. Często nie pamiętamy o bólu, którego przysporzyli nam rodzice, dopóki nasze dziecko nie poruszy w nas jakiejś struny, która wywoła niesłychanie intensywną, instynktowną reakcję.


Nic tak dobrze jak bycie rodzicem nie uświadomi ci twoich wad i niedoskonałości. Nikt tak dobrze jak twoje dziecko nie sprawdzi twoich zdolności nawiązywania więzi i nie pokaże, że twoje czyny odbiegają od twoich nauk. Mając przed sobą tak wiele luster, mamy zarazem wielką sposobność nauczenia się wielu nowych rzeczy i rozwoju osobistego.


Nagrody i kary to normalna waluta dla rodzicielstwa przemocy. Tylko dzięki nim można zmusić dziecko do zrobienia czegoś, czego nie chce robić. Są też przeciwieństwem szacunku i współdziałania ‒ i powodują nieskończone spory i walkę o władzę.

Słowo wstępne

Przedmowa (Marshall B. Rosenberg)

Wprowadzenie

  • Twoje życie zdecyduje o tym, czego nauczą się dzieci
  • Obudź w sobie umiejętność stworzenia kochającego domu

I. Podstawa szacunku i współdziałania

1. Szacunek i współdziałanie. Czego chcą rodzice i jak mogą to zdobyć?

  • Współdziałanie to droga dwukierunkowa
  • Współdziałanie jest elementem strategii przetrwania
  • Współdziałanie to sprawowanie władzy rodzicielskiej razem z dzieckiem
  • Szacunek to sposób patrzenia
  • Skupianie się na złym zachowaniu
  • Skupianie się na potrzebach

2. Szacunek dla samego siebie. Rodzice także mają potrzeby

  • Twoje potrzeby są ważne!
  • Uświadom sobie swoje potrzeby
  • Uświadom sobie, jaki jest koszt niezaspokojonych potrzeb
  • Wypracuj w sobie nowe nawyki dbania o siebie
  • Wylecz swoje bóle z przeszłości
  • Trzeba wiedzieć, kiedy nacisnąć przycisk STOP
  • Trzeba wiedzieć, kiedy konieczna jest pomoc
  • Poszukaj wsparcia i inspiracji
  • Szacunek dla siebie jest ważny!
  • Ucz się na błędach

3. Co niszczy współdziałanie?

  • Brak czasu dla siebie
  • Znajdź czas na budowanie więzi
  • Nadawanie etykietek, porównywanie i wytykanie błędów
  • Wyrażaj się szczerze, nie wydawaj ocen, nie wytykaj błędów
  • Nagrody i kary
  • Karzące i obronne użycie siły
  • Wyrażaj jasno, czego chcesz od dziecka
  • Nawyki w myśleniu i komunikowaniu się
  • Używaj języka szacunku
  • Podsumowanie

II. Siedem kroków do współdziałania

Krok 1. Rodzic ma cel

  • Wybierz swój cel
  • Uświadom sobie cel
  • Myśl zgodnie ze swoim celem
  • Działaj zgodnie ze swoim celem
  • Słuchaj i mów zgodnie ze swoim celem
  • Mów prawdę na temat wyborów
  • Wspieraj dzieci w ich wyborach
  • Podsumowanie

Krok 2. Dostrzeż potrzebę stojącą za działaniem

  • Każde działanie jest próbą zaspokojenia jakiejś potrzeby
  • Dzieci za wszelką cenę dążą do zaspokojenia swoich potrzeb
  • Jesteście odpowiedzialni za realizację swoich potrzeb
  • Uczucia informują nas o zrealizowanych lub niezrealizowanych potrzebach
  • Dzieci chcą być dostrzegane i rozumiane
  • Podsumowanie

Krok 3. Zbuduj poczucie bezpieczeństwa, zaufanie i więź

  • Aby się rozwijać, dziecko potrzebuje bezpieczeństwa emocjonalnego
  • Twoje czyny mają wpływ na poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego dziecka
  • Przyjmij punkt widzenia dziecka
  • Poznaj etapy rozwoju dziecka
  • Zaakceptuj indywidualność swojego dziecka i jego styl uczenia się
  • Więź z rodzicami ‒ pierwszy i ostatni warunek bezpieczeństwa emocjonalnego u dziecka
  • Nie chowajcie urazy
  • Dostrzeż ,,Tak’’ ukryte za każdym ,,Nie’’
  • Wzajemne kontakty budują poczucie bezpieczeństwa, zaufanie i więź
  • Organizuj rodzinne zebrania
  • Podsumowanie

Krok 4. Inspiruj do dawania

  • Dawanie to podstawowa ludzka potrzeba
  • Ty i twoje dziecko macie sobie dużo do dania
  • Przyjmuj to, co daje ci dziecko
  • Dawaj w sposób wolny
  • Ucz się od dziecka witalności
  • Podsumowanie

Krok 5. Używaj języka szacunku

  • Pamiętaj o swoich intencjach
  • Zwracaj uwagę na przebieg komunikacji
  • Obserwuj w sposób jasny i wolny od ocen
  • Zwracaj uwagę na uczucia i potrzeby
  • Transformacja złości
  • Formułuj wykonalne prośby
  • Prośby a żądania
  • Słuchaj z empatią
  • Słuchanie samego siebie ‒ empatia dla siebie
  • Słuchanie innych ‒ empatia
  • Podsumowanie

Krok 6. Ucz się i rozwijaj razem z dzieckiem

  • Cokolwiek się stanie, dasz sobie radę
  • Ty i twoje dzieci potraficie współdziałać, wspólnie podejmować decyzje i rozwiązywać problemy
  • Jest wiele różnych sposobów zaspokajania potrzeb
  • Możesz uczcić to, co się udaje
  • Możesz czerpać naukę z tego, co się nie powiodło
  • Podsumowanie

Krok 7. Zmień swój dom w Strefę bez Przemocy

  • Patrz na konflikty jak na problemy do rozwiązania
  • Ufaj, że twoje potrzeby mogą zostać zaspokojone
  • Ufaj, że potrzeby doprowadzą cię do rozwiązań
  • Współdziałaj przy rozwiązywaniu konfliktów
  • Przejdź od Strefy Walki do Strefy bez Przemocy
  • Podsumowanie

III. Zabawy dla całej rodziny i historie ze Strefy bez Przemocy

Lista aktywności

Temat: Kultura Żyrafy a Kultura Szakala

Wprowadzenie do Języka Żyrafy i Języka Szakala

Temat: Rodzinne zebrania

  • Praca nad wspólnymi decyzjami
  • Sformułowanie programu rodzinnego
  • Badanie rodzinnej empatii
  • Czy to jest obserwacja?
  • Lista potrzeb
  • Mandala potrzeb
  • Skarbnica potrzeb
  • Książeczki uczuć
  • Drzewa uczuć
  • Łańcuch dawania

Temat: Praktyki wzbogacające życie

  • Wyrażaj wdzięczność
  • Stres
  • Ładowanie baterii
  • Technika Time-In
  • Rozpoznawanie potrzeb (dla rodziców)
  • Rozpoznawanie potrzeb (dla dzieci)
  • Nota Żyrafy wyrażająca wdzięczność
  • Dziennik Żyrafy
  • Znajdowanie potrzeb ukrytych za ocenami
  • Transformacja złości w przekaz, który nie rani
  • Termometr złości
  • Codzienne przypomnienia
  • Temat: Pokojowe rozwiązywanie konfliktów
  • Wprowadzenie
  • Zatrzymaj to!
  • Dwie sceny
  • Rozwiąż konflikt
  • Mediacja Żyrafy

Temat: Zabawy Żyrafy i Szakala

  • Uszy Żyrafy i Szakala
  • Karty uczuć i potrzeb

Historie ze Strefy bez Przemocy

Podziękowania

Informacja o Center for Nonviolent Communication (CNVC)

Cztery części procesu Porozumienia bez Przemocy (NVC)

Niektóre podstawowe uczucia i potrzeby wspólne nam wszystkim

O Autorkach

2. Szacunek dla samego siebie

Rodzice także mają potrzeby

Kiedy zaczynamy poznawać i wspierać siebie, robimy pierwszy krok, który zachęca także nasze dzieci do poznawania siebie.

Daniel J. Siegel

Dorośli wkraczają w rodzicielstwo wraz z pojawieniem się pierwszego dziecka. W przeciwieństwie do poprzednich pokoleń, które żyły w rodzinach wielopokoleniowych, dzisiaj narodziny dziecka oznaczają najczęściej pierwszy kontakt z noworodkiem, nie mówiąc już o opiece nad nim przez dwadzieścia cztery godziny na dobę.

Rodzice szybko zaczynają rozumieć, że są zdani tylko na siebie: bez przeszkolenia, bez instrukcji na CD, jak w wypadku nowego telefonu komórkowego. A przecież jest to najważniejsze i największe wyzwanie w ich życiu! Wyobraźmy sobie, że ubiegający się o pracę jako rodzic przeczytałby w ogłoszeniu: „Nie wymagamy żadnego treningu ani wcześniejszego doświadczenia”.

Tak więc z wkroczeniem w rodzicielstwo musicie zaufać nowemu wymiarowi życia, który się przed wami otwiera, wyposażeni na początku tylko w biologiczny instynkt przetrwania, naturalną dociekliwość i wrodzoną zdolność do nauki i rozwoju ‒ dokładnie tak samo jak wasze dziecko! Świadomość niewiedzy uczy pokory. Wszystkiego musicie nauczyć się razem z dzieckiem: opieki nad nim, współdziałania i budowania więzi w rodzinie.

W szczególnie trudnych dniach możecie poczuć, że całe wasze doświadczenie życiowe i racjonalne podejście do rozwiązywania problemów na niewiele się zdaje.

Krzywa ilustrująca zdobywanie wiedzy i umiejętności przez rodziców jest stroma. A im dzieci są starsze, tym bardziej idzie ona w górę. W wirze nieustannej pracy, która trwa mniej więcej osiemnaście lat, dwadzieścia cztery godziny na dobę, i ma olbrzymie znaczenie dla przyszłości dziecka, rodzice często zapominają o sobie. Niektórzy otwarcie uważają, że bycie dobrym rodzicem jest równoznaczne z poświęceniem swoich potrzeb i przyjemności.

Kiedyś na jednym z naszych warsztatów wstał ojciec sześciolatka i powiedział: "Mówienie o potrzebach rodziców jest śmieszne. Fakty są takie, że jako rodzic musisz zapomnieć o nich na osiemnaście lat". Widać było, że jest bardzo przekonany o tym, co mówi, choć zarazem jego słowa zabrzmiały ponuro. Było nam przykro, słysząc coś takiego, zarówno ze względu na niego jak i jego dzieci. Poświęcenie swoich potrzeb dla dziecka zawsze kończy się tym, że wszyscy płacą za nie wysoką cenę.

Twoje potrzeby są ważne!

Dziecko o wiele więcej uczy się z tego, kim jesteśmy, niż z tego, co mówimy. Dlatego musimy być tym, kim chcemy, żeby stały się nasze dzieci.

Joseph Chilton Pearce

Konieczność zadbania o swoje potrzeby najlepiej ilustruje procedura awaryjna linii lotniczych: w wypadku zagrożenia stewardesy instruują rodziców, by najpierw nakładali maski tlenowe sobie, a dopiero potem dzieciom. Jest wszak oczywiste, że rodzic, który nie może oddychać, nie pomoże także swemu dziecku.

Bycie rodzicem poza pokładem samolotu niewiele się różni ‒ zależności są tylko mniej oczywiste. Tak samo jak i tam, wasze potrzeby nigdy nie powinny podlegać dyskusji. Jeśli nie zatroszczycie się o siebie tak, abyście mogli rozkwitnąć, możecie wprawdzie opiekować się dziećmi i pomóc im przetrwać, ale nie będziecie mieli dość witalności i siły, aby pomóc im rozkwitnąć. Nie staniecie się dla nich także wzorem troski o samego siebie, którego będą bardzo potrzebowały, gdy wyprowadzą się z domu i zaczną samodzielne życie.

Potrzeby rodziców są ważne, choć współczesne społeczeństwa nie poświęcają im dostatecznie dużo uwagi. Marzy nam się miejsce w każdej społeczności, w którym rodzice mogliby regularnie ładować swoje baterie, uczyć się i spotykać. Można sobie, na przykład, wyobrazić, że szkoły zamieniają się popołudniami i w weekendy w takie miejsca: dzieci byłyby tam zajęte zabawą, a rodzice mogliby otrzymać porady, coaching, ćwiczyć jogę, śpiewać w chórze, uczyć się gotowania i znaleźć towarzystwo innych rodziców. Częściej by się wtedy spotykali i mieliby okazję porozmawiać o ważnych dla siebie sprawach. Lubimy sobie wyobrażać świat, w którym dorośli i całe rodziny znajdowałyby wsparcie w takich miejscach.

Mamy nadzieję, że nasza książka zainspiruje was do uświadomienia sobie i docenienia własnych potrzeb ‒ tak samo jak potrzeb waszych dzieci.

Żyjemy w czasach pośpiechu i trudno jest, o ile w ogóle możliwe, dbać o wszystkie swoje potrzeby przez cały czas. Jednak już samo postanowienie, że będzie się do tego dążyć, jest dużym krokiem naprzód.

Uświadom sobie swoje potrzeby

Większość rodziców, z którymi mamy do czynienia, niezbyt troszczy się o siebie, ponieważ przede wszystkim nie wiedzą, jakie są ich potrzeby. Jak wielu z nas, prawdopodobnie i wy byliście uczeni rezygnacji ze swoich potrzeb na korzyść zewnętrznych standardów wyznaczanych przez rodziców i nauczycieli, a potem pracodawców.

Rezygnację z własnych potrzeb wciąż uznaje się za normę we wszystkich strukturach, w których jedni ludzie sprawują władzę nad innymi.

Dotyczy to w równej mierze rodzin, szkół i państw. Zawsze szokuje nas i smuci, kiedy widzimy, jak chętnie rodzice i nauczyciele poddają żywiołowe popędy i zainteresowania dzieci drylowi posłuszeństwa i konformizmu.

Dorośli zdradzają nam, że po wielu latach lekceważenia swoich potrzeb czują się jak sparaliżowani. Chcieliby mieć w sobie więcej pasji, życia i wolności, tak jak wtedy, kiedy byli młodsi. Niektórzy nawet wymazali z pamięci te wspomnienia i stali się podejrzliwi względem wszelkich wzmianek o uczuciach czy potrzebach, traktując je jako przejaw wydelikacenia, słabości lub przesadnej wrażliwości. Jednak rodzice, którzy na naszych warsztatach odzyskują świadomość swoich uczuć i potrzeb, zyskują także nową witalność i energię, a potem skuteczniej potrafią się o nie zatroszczyć.

Fragment książki Szanujący rodzice, szanujące dzieci

Sura Hart, Victoria Kindle Hodson, Szanujący rodzice, szanujące dzieci. Jak zmienić rodzinne konflikty we współdziałanie?, Wydawnictwo MiND 2012

Sura Hart

Certyfikowana trenerka Porozumienia bez Przemocy (NVC). Od wielu lat wdraża procesy NVC w szkołach i wśród rodziców na całym świecie. Tworzy międzynarodowe programy i zajęcia dla uczniów, rodziców, nauczycieli i administracji szkolnej. Pracowała z zagrożoną młodzieżą, prowadząc zajęcia na temat przywództwa, skutecznej komunikacji i zdrowej seksualności. Jest osobą odpowiedzialną za kontakty z amerykańskimi szkołami wdrażającymi zasady NVC.

Victoria Kindle Hodson

Współautorka bestsellera Discover Your Child’s Learning Style (Odkryj styl uczenia się twojego dziecka); od ponad dwudziestu pięciu lat prowadzi warsztaty i konsultacje dla rodziców. Posiada wykształcenie pedagogiczne i psychologiczne ze specjalizacją w psychologii rozwoju dziecka. Pracuje jako dyrektor w Institute in Ventura w Kalifornii, który szkoli rodziców i nauczycieli oraz angażuje się na rzecz młodzieży. Prowadzi także seminaria z umiejętności skutecznego porozumiewania się dla nauczycieli, menedżerów i terapeutów.

Sura Hart i Victora Kindle Hodson są również autorkami książki Empatyczna klasa. Relacje, które pomagają w nauce. Razem mają czterdzieści pięć lat doświadczenia pracy w edukacji podstawowej oraz edukowaniu rodziców. Od dwudziestu lat prowadzą warsztaty dla rodziców w ramach założonej przez siebie organizacji Kindle-Hart Communication.

Parametry książki

Format:

książka papierowa, e-book

Opinie

Na razie nie ma opinii o produkcie.

Napisz pierwszą opinię o “Szanujący rodzice, szanujące dzieci”